
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕΛΙΣΣΑΣ
Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας
Τι άλλο μπορεί να είναι μια παγκόσμια ημέρα πέρα από ένα έναυσμα∙ μια πρόφαση να ξυπνήσει η όρεξη για συζήτηση, για μια πιο προσεκτική ματιά σε όσα θεωρούμε δεδομένα για τις μέλισσες για το μελισσοκομικό κεφάλαιο.
Τουλάχιστον 23.000 μελισσοκόμοι στην χώρα μας σε132.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα με 1.500.000 κυψέλες, δεύτερη χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Ένα μελισσοκομικό κεφάλαιο που σιγοδουλεύει, σχεδόν αόρατο, δίπλα μας.
Κλείνω τα μάτια μου… και ακούω το βουητό των 40.000 μελισσών ανά κυψέλη γύρω μας. Ένας πληθυσμός περίπου 60 δισεκατομμυρίων πλασμάτων που μας περιτριγυρίζουν και κινούνται ανάμεσά μας καθημερινά.
Συμβιώνουμε, συνυπάρχουμε και συν-δημιουργούμε με δισεκατομμύρια μέλισσες που μας υπερβαίνουν κατά τάξεις μεγέθους.
Η μέλισσα … που δεν υπάρχει αυτόνομη, αυθύπαρκτη, σαν μοναδικότητα…
Η μέλισσα ένα κύτταρο του υπεροργανισμού που ονομάζουμε μελίσσι. Έναν υπεροργανισμό όπου τα μέλη του συνεργάζονται, όπως τα κύτταρα ενός ανθρώπινου σώματος, για τη διαβίωση του όλου.
Η βασίλισσα και οι κηφήνες ως αναπαραγωγικό σύστημα.
Οι εργάτριες, ως σωματικά κύτταρα, που θρέφουν, εργάζονται, αμύνονται.
Το μελίσσι ως σώμα ενιαίο, ικανό να επιτελεί λειτουργίες που καμία μεμονωμένη μέλισσα δεν θα μπορούσε να επιτύχει.
Να ρυθμίζει θερμοκρασία, να προσαρμόζεται, να παράγει, να σκέφτεται, ….συλλογικά.
Το μελίσσι ως νοήμων οργανισμός.
Η νοημοσύνη του μελισσιού δεν είναι ατομική, αλλά σχεσιακή. Μια εσωτερική οργάνωση που παράγει μια θαυμαστή μικρο-κοινότητα.
Η νοημοσύνη…. σε ποιον «ανήκει», πώς εξελίσσεται, πώς μοιράζεται?
Η νοημοσύνη δε μοιράζεται μόνο μέσα στο είδος — μέλισσες με μέλισσες, άνθρωποι με ανθρώπους. Η νοημοσύνη διαχέεται ανάμεσα στα είδη.
Λέγεται ότι «ο νους μας βρίσκεται στο σώμα και άλλων οργανισμών».
Με τις μέλισσες τι γίνεται?
Κάθε λουλούδι, που επισκέπτεται η μέλισσα την μετατρέπει σε γενετιστή και εκτροφέα του. Χάρη στη μέλισσα, το άνθος επικονιάζεται, αναπαράγεται. Το λουλούδι εμπιστεύεται στη μέλισσα το έργο της συνέχειας. Με έναν τρόπο, μεταφέρει το είδος-νου του φυτού στο σώμα της μέλισσας.
Δεν είναι απλώς συνεργασία αλλά σύσταση ενός κοινού γνωσιακού οργάνου, ενός κοινού αναπαραγωγικού συστήματος που δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανένα από τα δύο είδη.
Η συν-εξέλιξη των ειδών προκαλείται από μια μορφή κοσμικής γεωργίας: μια σχέση που καλλιεργείται μεταξύ ειδών, χωρίς μονομερή σκοπιμότητα, χωρίς την πλάνη ότι το ένα είδος προορίζεται να εκμεταλλευτεί το άλλο.
Ο κόσμος γίνεται μια καθαρά σχεσιακή πραγματικότητα όπου κάθε είδος είναι το αγροοικολογικό έδαφος του άλλου—κάθε ζωντανό ον, ταυτόχρονα κήπος και κηπουρός.
Και ίσως αυτό να είναι το βαθύτερο νόημα της Παγκόσμιας Ημέρας Μέλισσας:
Η αναγνώριση ενός κόσμου χτισμένου πάνω στην αμοιβαιότητα και όχι στη χρησιμότητα. Όχι στον υπολογισμό, αλλά στη σχέση.
Οι μέλισσες όλες άγριες αλλά και αυτές που μας προσφέρουν το μέλι τους…είναι μια υπενθύμιση ότι συμμετέχουμε σε ένα σώμα ευρύτερο από το ανθρώπινο. Σε έναν χορό ειδών, όπου κάθε φτερούγισμα επηρεάζει ένα πέταλο, και κάθε άνθος ένα ταξίδι.
Σήμερα, γιορτάζοντας την Παγκόσμια Ημέρα Μέλισσας, ας αναλογιστούμε τι σημαίνει να ζούμε μέσα σε αυτή τη λεπτή, αόρατη νοημοσύνη.
Μια νοημοσύνη που δεν είναι κατοχή. Είναι σχέση, σχέση αγάπης.
Και οι σχέσεις απαιτούν φροντίδα.
Ας φροντίσουμε λοιπόν τον κοινό μας κήπο..τον κόσμο μας.. το όλον,


